VKC 2 - DOS`46 5

Op 23 April 2006, een mooie, zonnige dag, moesten wij, het tweede team van VKC, aantreden tegen de nummer vier op de ranglijst; DOS`46 uit Nijeveen. Zoals u ongetwijfeld weet doen wij het dit veldseizoen tot nu toe erg goed, en de verwachtingen waren die zondag dus hoog.

Om 1 uur zou de wedstrijd beginnen, dus kwamen wij ruim voor die tijd het
veld op om de noodzakelijke warming-up te doen. Deze wedstrijd werd
echter niet zoals gewoonlijk is bij thuiswedstrijden op het veld bij de
Ynrin gespeeld, maar op een voetbalveld naast het zwembad in Bakkeveen.
Dit was omdat ons eigenlijke veld momenteel een make-over ondergaat en
verre van bespeelbaar is. De grond is, naar ik heb gehoord,
geëgaliseerd en opnieuw bemest en ingezaaid. Voor verdere informatie
verwijs ik u graag door naar Dhr. Auke Wiering, die een uitgebreid
verslag zal onderhouden over de gang van zaken van onze grassprietjes.

Het was dus in Bakkeveen waar om één uur de scheidsrechter het begin van de
wedstrijd in floot. Onze geliefde coach Jelte was zelf nog ijverig aan
het korfballen met zijn team, dus kwam Otto van Zanden ons moed in te
spreken. Omdat wij nogal ruim in de spelers zitten, moeten er altijd
een paar pech- of geluksvogels (het is maar net hoe je het bekijkt) de
wedstrijd vanaf de kant bekijken. Ik zeg pech- en geluksvogels omdat
het een zeer zonnige dag was en het aan de kant ook zeer goed vertoeven
was; normaal wil iedereen natuurlijk zelf graag in het veld staan. Dit
keer waren het Arjo, Rick en Cobi die naast het veld plaats mochten
nemen. En dan wil ik graag even aandacht vragen voor Cobi, die nu, na
toch een lange tijd niet als speelster aanwezig te zijn geweest vanwege
een blessure, ons weer kwam versterken. Dit bleek in de wedstrijd nogal
eens nodig, bijvoorbeeld door Siep even wat vriendelijke woordjes toe
te roepen na een gemiste doorloopbal. Maar goed, gezamenlijk kwamen wij
tot de volgende opstelling:

En zo bleven Arjo, Rick en Cobi over om op het gras van de zon te genieten, totdat de oorschelpen rood werden.

Het begon goed voor ons, want in de nulde minuut scoorde Karin de 1-0 vanuit een uitstart. Dit beloofde wat, zo’n snelle opening. Het volgende doelpunt viel echter pas na 25(!) minuten, en was nog niet eens voor ons. Een heer van DOS`46 scoorde in de nulde minuut vanuit een afstandsschot. Na deze ‘droge’ periode wisten wij weer te scoren, en vlak voor de pauze was het 7-1 geworden. De doelpunten waren allemaal afstandsschoten en werden gemaakt door: Anneke (2, 0de minuut), Auke (2, 0de minuut), Karin (0de minuut) en Siep (0de minuut.) De laatst genoemde deed dit nadat Cobi vanaf de kant had geroepen: “Dinsdag van 8 tot half 10 en vrijdag van 8 tot half 10!” Ook zij was bang dat Siep trainingen misloopt omdat hij niet weet wanneer het is..
 

Na de pauze, en na eindelijk de stopwatch te hebben ingedrukt, wat Cobi de eerste helft was vergeten te doen, opende Siep de score met een ringloos afstandsschot. 8-1. Toen kreeg een heer de kans, benutte deze van afstand en bracht zo de stand op 8-2. Na twee fraaie schoten van Bart, één van afstand en één uit een vrije bal, kreeg DOS een vrije bal en maakte zo de 10-3. Alsof die vrije bal niet genoeg was besloot de scheidsrechter, terecht, geloof ik, om DOS twee strafworpen te geven.(wel door twee aparte overtredingen, dat u niet denkt dat korfbal verdacht veel op basketbal begint te lijken.) DOS wist ze echter over en tegen de mand aan te gooien maar niet erdoor heen. Twee tegen doelpunten kwamen hierna wel door een afstandsschot en een vrije bal van een heer. 10-5. Anneke, Siep, Karin, en nog een speler/speelster van VKC scoorden toen gelukkig wel van afstand, en brachten de stand op 14-5. Een dame maakte er daarna 14-6 van, waarna VKC weer scoorde voor de 15-6. Wie dit doelpunt scoorde weet ik eerlijk gezegd niet, maar het zal vast wel mooi geweest zijn.

Op deze stand besloot Jelte, die alweer in Bakkeveen gearriveerd was, om de reservespelers ook wat speeltijd te gunnen. Wat dat betreft is het net een legercommandant die ervan geniet om zijn troepen het veld in te sturen, want met z’n drieën konden wij bijna een heel vak vervangen. Wij deden dit natuurlijk graag voor onze coach, en Karin, Herwin en Siep mochten de laatste minuten nog rustig bijkomen aan de kant.
De laatste twee doelpunten werden gescoord door Rick en een heer van DOS van afstand, waardoor de eindstand van deze wedstrijd 16-7 werd. Al met al weer een leuke wedstrijd, die gelukkig ook ruim gewonnen afgesloten kon worden. Natuurlijk bedanken wij Heleen Bakx die alweer wilde invallen, ditmaal voor Baukje die het eerste moest versterken. Nu nog maar twee wedstrijden te gaan: op 7 Mei tegen WWMD, en op 20 mei tegen TFS/Wez Handich, de waarschijnlijke kampioenswedstrijd. En hopelijk daarna een mooi kampioensfeest!!!

VKC 2